Winnaars en verliezers van het afgelopen Formule 1-jaar

Winnaars en verliezers van het afgelopen Formule 1-jaar

17 december 2016 – Ook het afgelopen Formule 1-jaar koos GPUpdate.net na iedere Grand Prix drie winnaars en verliezers; coureurs of teams die opvallend goed of teleurstellend presteerden. Nu alle 21 races erop zitten is het tijd voor een eindafrekening: wie waren in onze ogen de grootste winnaars en verliezers van het seizoen?

Winnaars

Ere wie ere toekomt: 2016 gaat vooral de boeken in als het jaar van Nico Rosberg. Natuurlijk, iedereen kan roepen dat Lewis Hamilton kampioen was geworden als zijn motor in Maleisië heel gebleven was. Of als hij iets minder vaak slecht van zijn plek gekomen was bij de start. Maar 'als' telt niet: het gaat alleen om de punten die aan het eind van de rit achter je naam staan. Rosberg deed het in 2016 perfect: als het Hamilton tegen zat, profiteerde hij optimaal. En was de Brit te sterk, dan pakte Rosberg daarachter keurig zijn puntjes. Zo word je kampioen. Hij hield het hoofd ook onder moeilijke omstandigheden, zoals in Brazilië en Abu Dhabi, koel en greep de hoofdprijs. De vaak kleurloos gevonden Rosberg nam vervolgens één van de meest spraakmakende beslissingen van de laatste jaren: hij stopte. Als wereldkampioen, op zijn hoogtepunt, beseffend dat het vrijwel onmogelijk was om 2016 te overtreffen. Juist dat, die zelfkennis, bezorgde hem dit jaar de titel. Rosberg wist wat hij moest doen en deed dat perfect.



Zonder chauvinistisch te zijn mogen we gerust concluderen dat de tweede grote winnaar van dit seizoen toch echt Max Verstappen was. Als je het seizoen begint in een Toro Rosso en datzelfde jaar afsluit als Red Bull Racing-coureur én Grand Prix-winnaar, heb je duidelijk iets goed gedaan. Die ene dag in Barcelona was magisch en zal voor altijd in het geheugen van Formule 1-fans gegrift staan, maar er was veel meer. De manier waarop hij, zonder kennis van de auto, het hele seizoen partij kon bieden aan zijn hoog aangeschreven teamgenoot Daniel Ricciardo was indrukwekkend en zijn races in onder meer Oostenrijk, Engeland, Maleisië, Japan, Mexico en Brazilië waren fenomenaal. Bovendien groeide hij door zijn manier van rijden, de wijze waarop hij het gevecht aanging met gevestigde orde, uit tot de nieuwe ster van de sport. Kan hij in 2017 wereldkampioen worden? We durven het niet uit te sluiten.

In de Formule 1 draait het vaak om geld. Hoe meer er te besteden is, hoe groter de mogelijkheden en hoe beter over het algemeen de auto wordt. Maar: gelukkig zijn er nog uitzonderingen. Teams die aantonen dat je echt niet de allergrootste budgetten hoeft te hebben om succesvol te zijn. Als er een overzicht gemaakt zou worden van de budgetten per team, van hoog naar laag, zou Force India ergens rond plek negen staan. In het wereldkampioenschap staat het team echter een heel stuk hoger: op plek vier. Voor Williams, voor McLaren, voor Renault: stuk voor stuk teams met een enorme historie en/of portemonnee. Force India bewijst dat geld alleen belangrijk is als je de centen goed uitgeeft en efficiënt werkt. Mercedes werd wereldkampioen, maar relatief gezien leverden de mannen van Vijay Mallya en Robert Fernley dit seizoen wat ons betreft de knapste prestatie.

Verliezers

In Maranello wist iedereen het zeker in aanloop naar het seizoen 2016: het gat naar Mercedes was gedicht en Ferrari kon een gooi gaan doen naar het kampioenschap. Na de drie zeges van Sebastian Vettel in 2015, zijn eerste jaar bij het team, was meedoen om de titel een volgende logische stap. De geplande stap voorwaarts werd echter een sprong de verkeerde kant op: Ferrari zakte weg. Het begin van het seizoen was niet eens zo slecht, Vettel had de Grand Prix van Australië zomaar kunnen winnen, maar daarna slaagde het team er niet in om de auto beter te maken. Waar de concurrentie versnelde, bleef Ferrari staan. Het gevolg: een jaar zonder zege en vanaf de GP van Groot-Brittannië werden er, in twaalf races, nog maar twee podiumplaatsen behaald. Het leidde tot de nodige frustraties bij Vettel, die zelfs een keer in de auto cynisch applaudisseerde toen zijn bolide weer eens niet deed wat hij wilde. Het was een verloren jaar voor de Scuderia, waarin het bovendien technisch directeur James Allison verloor. Het is voor het Italiaanse team te hopen dat de ontwikkeling van de 2017-auto hier niet onder geleden heeft.

In de Formule 1 is één heel simpele manier om na te gaan hoe goed of slecht iemand rijdt: zijn prestaties vergelijken met zijn teamgenoot. Alleen je teammaat heeft exact hetzelfde materiaal tot zijn beschikking. Als we de diverse onderlinge duels naast elkaar leggen, springen de cijfers bij Williams eruit. Bij geen enkel ander team was de dominantie van één coureur zo groot: het werd 17-4 in onderlinge kwalificatieduels en ook het verschil in WK-punten was groot: 85 om 53. Felipe Massa begon best aardig aan het jaar en had na vier races al 32 puntjes gesprokkeld, maar daarna kwamen er in zeventien races nog maar 21 bij. Van Canada tot en met Maleisië vielen, in tien races, zeven (!) nulscores te noteren, twee tiende plaatsen en één negende plek. Massa bewees dit seizoen vooral dat hij er goed aan doet om te stoppen en kreeg door een bizarre samenloop van omstandigheden in Brazilië een prachtig, emotioneel afscheid. Williams heeft bij hem aangeklopt met de vraag of hij misschien toch nog een jaartje door wil, omdat het Valtteri Bottas dreigt te verliezen. Zijn ervaring zal wellicht waardevol zijn, zijn sportieve bijdrage minder.

De Formule 1-grid bevatte in Melbourne, waar het seizoen begon, vijf nieuwe gezichten ten opzichte van 2015: drie debutanten (Rio Haryanto, Pascal Wehrlein en Jolyon Palmer) en twee herintreders: Kevin Magnussen en Esteban Gutierrez. Laatstgenoemden kregen, na een jaar afwezigheid, de kans om hun Formule 1-loopbaan nieuw leven in te blazen. Dat lukte Magnussen aardig, met een contract bij Haas in 2017 als resultaat, voor Gutierrez kan niet hetzelfde worden gezegd. De Mexicaan slaagde er in 2013 en 2014 als Sauber-coureur al niet in om te overtuigen en presteerde ook dit jaar niet goed genoeg. Ja, in de kwalificatie kon hij teamgenoot Romain Grosjean bijbenen. Maar de Fransman scoorde 29 WK-punten, Gutierrez niet één. Zelf vond Gutierrez het onterecht dat Haas ervoor koos om hem te vervangen, maar de feiten zijn hard en duidelijk: wie in drie volledige Formule 1-seizoen bij elkaar slechts één keer in de punten eindigt, heeft weinig recht van spreken. Zeker als die ene puntenfinish al ruim drie jaar geleden is. Als je zoveel kansen in de sport krijgt en ze keer op keer niet grijpt, heb je weinig in de F1 te zoeken.


Door: Roland Mather



gerelateerd

Reacties

Meer nieuws

  1. woensdag 20 november 2019

  2. dinsdag 19 november 2019

  3. maandag 18 november 2019