Opinie: waarom we Hamiltons talent moeten waarderen

Opinie: waarom we Hamiltons talent moeten waarderen

1 november 2017 – Of je nu van hem houdt, of hem niet kan luchten: Lewis Hamilton is één van de allergrootste Formule 1-coureurs allertijden. Niemand zal zijn ongekende talent ooit vergeten, zijn prestaties zullen voor altijd in de recordboeken blijven staan. GPUpdate.net belicht de persoon die afgelopen zondag voor de vierde maal wereldkampioen werd.



Het seizoen 2017 begon met een titanenstrijd tussen twee groten van de sport. Hamilton en Sebastian Vettel vertegenwoordigen twee iconische merken, die anno dit jaar de overhand hadden op de circuits. De strijd om het wereldkampioenschap werd uiteindelijk gekenmerkt door een samenwerking die in perfecte harmonie verliep – Hamilton kon Ferrari dieper in het gat duwen, welke ze zelf had gegraven. Toen Hamilton zijn tegenstander bij het nekvel had liet hij ook niet meer los, om zich met nog twee races voor de boeg te kronen tot wereldkampioen – een scenario dat niemand tijdens de zomerstop had kunnen bevroeden.

Ondanks verschillende misvattingen die anders doen vermoeden, is de Mercedes W08 bepaald geen dominante wagen. Ga maar na: tussen 2014 en 2016 zag de F1-wereld er behoorlijk anders uit. Mercedes en Ferrari waren aan elkaar gewaagd in 2017, zelfs Red Bull spreekt inmiddels een aardig woordje mee.

'Diva' wil soms wel, soms niet

Mercedes had aan het begin van het jaar te maken met een rijderswissel en een wissel binnen de managementstructuur. Valtteri Bottas nam de plek van pensionado Nico Rosberg in, terwijl Paddy Lowe de stal verliet voor een dienstverband bij Williams. Het dominant blijven op de baan werd bovendien bemoeilijkt door de ingrijpende aerodynamische reglementswijzigingen. Het duurde even alvorens de W08 op snelheid kwam – op de zachtste compounds en op circuits waar veel downforce een vereiste is, kwam de Duitse wagen niet uit de voeten. Zodoende werd de bijnaam 'diva' geboren.

Hamilton was een integraal onderdeel van het verbeteringsproces – de Brit wilde maar al te graag zijn in 2016 verloren kroon terugwinnen en analyseerde daarom tot in de puntjes waarom hij er naast had gegrepen. Met teambaas Toto Wolff werd de lucht geklaard en de communicatie met engineers en monteurs werd geperfectioneerd. Nico Rosberg werd vorig jaar geholpen door motorfalen en een handjevol fouten van zijn Britse conculega – in 2017 was Hamilton nagenoeg foutloos. Slechts in de kwalificatie voor de Grand Prix van Monaco (veertiende) miste hij de boot na een chaotische eerste run in Q2.

Op Silverstone stond er werkelijk geen maat op de thuisrijder, hij stormde naar een sublieme pole en zette deze op zondag om in een overwinning. Ferrari werd door het ongekende tempo van Mercedes gedwongen om agressief met de banden om te springen, wat de Italiaanse stal in de slotfase van de race opbrak. Sinds de zomerstop is Hamilton alleen maar sterker geworden, iets wat Wolff niet is ontgaan. De Oostenrijker zei dat zijn stercoureur 'een ander niveau', een nog hogere standaard, had gevonden.

Ongeëvenaard na zomerstop

De Belgische Grand Prix had nooit een prooi voor Hamilton mogen worden, toch won hij op Spa-Francorchamps. Een perfecte wagenplaatsing en sterk verdedigingswerk droeg daar aan bij. Hamilton wist de druk van Vettel te weerstaan en zegevierde, waar teammaat Bottas na de herstart aan alle kanten voorbij werd gereden. In Italië zou Mercedes altijd moeten zegevieren en op Monza was het vooral de kwalificatie die de boeken inging. Een waanzinnige ronde leverde Hamilton het polerecord op, maar liet met name de concurrentie in het hemd staan.

Wat volgde was een wonder: in Singapore leek alles de kant van Ferrari op te vallen, maar na ronde één was het Hamilton die aan de leiding reed. Men profiteerde optimaal van de startcrash waarbij naast Max Verstappen ook beide Ferrari's werden uitgeschakeld. Om het 'geluk' te noemen is te weinig eer: het was Vettel die een fout maakte en zelfs zonder zijn Duitse rivaal was een zege niet rechtdoorzee te behalen. In Maleisië en Japan kreeg Ferrari te maken met mechanische problemen, maar Hamilton haalde het maximale uit zijn wagen – zijn engineers konden amper geloven dat hij de pole pakte op Sepang. Toen Ferrari de weg kwijtraakte hielden Mercedes en Hamilton hun ogen ferm op de grootste prijzen gericht. Vettel en Ferrari bleven er van uitgaan dat ze een tegenstander konden zijn als er een gevecht op de baan zou plaatsvinden, maar in Austin kreeg men andermaal een rake tik te verwerken. Hamilton bleef rustig toen Vettel hem bij de start passeerde en sloeg na een aantal rondjes keihard terug, door bijzonder kalm te blijven. Alles werkte binnen perfecte harmonie bij Mercedes – de rijder, het team, de ontwikkeling, de communicatie, de betrouwbaarheid, de houding, de werkethiek, de sfeer en honderden andere bewegingen en beslissingen.

Hamilton is zeker niet ondoordringbaar, maar de foutmarge wordt steeds kleiner. Concurrenten krijgen minder mogelijkheden om in zijn hoofd te zitten. In het verleden had de Brit het nog al eens lastig wat betreft het omgaan met tegenvallers, met als risico in een negatieve spiraal te belanden. Hamilton riep dit jaar meermaals de zwakten van Vettel te kennen, al wilde hij deze niet benoemen. Of het blufpoker was of een erkenning zullen we niet weten, maar uiteindelijk was het Vettel die zijn kalmte verloor.

Vrijheid als brandstof voor prestaties

Er zijn geen black marks tegen Hamilton – er is geen Suzuka 1990 of een Jerez 1997, een Baku 2017 zoals Vettel met zich mee zal zeulen. Het is tekenend voor de hoge mate van volwassenheid waarin Hamilton opereert. Door zijn jet-setting lifestyle, waarin hij vaak op het rode carpet is te vinden en zich vertoont in muziekstudio's wordt vaak over Hamilton gesproken als 'niet gefocust'. Het wedijveren met andere wereldsterren en het bijzonder actief zijn op sociale media doet soms vermoeden dat de Brit zijn beroep niet bepaald serieus neemt, maar dat is absoluut niet zo. Sterker nog: doordat Hamilton deze vrijheid krijgt van Mercedes, is hij zo sterk. Bovendien geeft hij de fan veel terug: goed, het elke weekend bedanken van het 'meest geweldige publiek ooit' begint een beetje genant te worden, maar het is niet ongebruikelijk om Hamilton in de paddock aandacht te zien geven aan een stel jonge F1-liefhebbers.

Een commentaar van Bottas, na afloop van de Mexicaanse GP, zei genoeg. "Ik wist altijd al dat Lewis bijzonder getalenteerd is, maar dat hij zó hard werkt..." De Formule 1 is gezegend met Hamilton, om maar in zijn taal te blijven. De Mercedes-man is de absolute nummer één, ondanks dat ook Vettel een ongekend goede coureur is wiens titelaspiratie een grote deuk opliep door mechanisch falen. In de persoon van Verstappen komt er een briljante rijder aan die spectaculair rijdt als Daniel Ricciardo, mathematisch te werk gaat als Bottas en bovendien gezegd is met een gigantische bak natuurtalent. Hamilton zal echter niet op zijn lauweren rusten: vlak na het veroveren van titel nummer vier werd het getal vijf al in de mond genomen.

Zou hij de 91 zeges van Michael Schumacher kunnen evenaren? Zijn honderd polepositions mogelijk? Op hoeveel titels eindigt Hamilton? Paradoxaal genoeg is dit niet eens hetgeen waar de F1 om draait. Het vergelijken van verschillende tijdperken is zo goed als onmogelijk en aan het einde van de dag draait het niet om de feiten en cijfers die zwart op wit staan, maar om de momenten waarop je mond openviel van verbazing, de momenten waarop je opspringt om te applaudisseren. En dat is precies wat Hamilton meermaals voor elkaar weet te krijgen. Hamilton is al tien jaar een frontrunner in de F1 en heeft zijn ups en downs meegemaakt, maar in 2017 was hij ongeëvenaard. Petje af.

Phillip Horton (GPUpdate UK)
Twitter: @PHortonF1


gerelateerd

Reacties

Meer nieuws

  1. woensdag 20 november 2019

  2. dinsdag 19 november 2019

  3. maandag 18 november 2019