Mijn beste Formule 1-race ooit: deel 1, Giancarlo Fisichella

Mijn beste Formule 1-race ooit: deel 1, Giancarlo Fisichella

4 januari 2018 – De huidige Formule 1-coureurs moeten hem misschien nog rijden, of hebben de prestatie allang achter zich liggen: hun beste race ooit. Rijders die in het verleden hun kunsten vertoonden in de koningsklasse van de autosport kunnen daarentegen wel terugblikken en in deel één van de nieuwe rubriek 'Mijn beste F1-race ooit' blikt Giancarlo Fisichella samen met GPUpdate.net terug op een wedstrijd die hij nimmer zal vergeten.



Naam: Giancarlo Fisichella
Leeftijd: 44 jaar (14-01-1973)
Aantal GP's: 231 (229 starts)
Teams: Minardi, Jordan, Benetton, Sauber, Renault, Force India, Ferrari
Overwinningen: drie
Polepositions: vier
Podiumplaatsen: negentien
Beroep in 2018: verbonden aan F1-team Ferrari

Mijn beste Formule 1-race ooit: Australië 2005

"Ik wist in mijn Formule 1-carrière tot drie Grand Prix-zeges te reiken", noemt Fisico met een grote grijns 'zijn' heilige getal. De Italiaan zegevierde in Brazilië 2003, Australië 2005 en Maleisië 2006. Met name die allereerste is de autosportwereld niet bepaald snel vergeten: na een verregende en voortijdig afgebroken wedstrijd op het Autodromo José Carlos Pace in São Paulo schrijft Fisichella voor de eerste keer in zijn loopbaan het maximaal aantal punten bij. Alhoewel: in eerste instantie wordt Kimi Räikkönen als winnaar aangewezen, waardoor Giano met een beteuterd bekkie het plaatsje naast de Fin op het ereschavot inneemt.

"Zoals je je misschien nog wel herinnert, verliep het destijds allemaal een beetje raar. Ik won de race, was uitzinnig van vreugde, werd door de wedstrijdleiding op plek twee gezet en kreeg twee weken later alsnog de bokaal die bij de eerste plaats hoort." Fisichella kijkt voor zijn beste prestatie in de Formule 1 daarom verder dan die onverwachte overwinning in de Jordan – een kleine twee jaar later wist hij namelijk nogmaals een race op zijn naam te schrijven, ditmaal was er niemand die twijfelde aan de uitslag.

Na een seizoen door te hebben gebracht bij het kleine Sauber, waar Fisichella – een voormalig toptalent – de ene na de andere puntenfinish aaneenrijgt, komt de kans waar de Italiaan al jaren op hoopt. Fisichella mag naast Fernando Alonso instappen bij Renault, in dagen waarin het Franse automerk hard aan de Formule 1-weg aan het timmeren is.

Fisi en Trulli

Fisichella is in de jaren '90 de nieuwe Italiaanse hoop. Samen met Jarno Trulli knokt hij zich binnen no time een weg richting de Formule 1 – het curriculum vitae van Fisichella is op zijn 21ste al zeer behoorlijk te noemen. Prestigieuze F3-races in de straten van Monaco en Macau worden gewonnen, het Italiaanse Formule 3-kampioenschap is in 1994 een kolfje naar zijn hand. Een F1-debuut kan niet lang uitblijven en dankzij talentwatcher Giancarlo Minardi kan diens naamgenoot zijn entree maken in 1996, als hij mede door de tekortschietende financiële middelen slechts een half seizoen af kan werken.

Via een jaartje Jordan, waar Fisichella bijna de Duitse Grand Prix (1997) op zijn naam schrijft wordt de weg naar Benetton ingezet. Voor de Italiaan eindigen de kansen op overwinning altijd in 'net niet' – de snelheid is er, daar is ook iedereen van overtuigd, maar het geluk staat (niet voldoende) aan zijn zijde. Nadat Benetton afzakt naar de achterste regionen van de middenmoot besluit Fisico terug te keren naar Jordan, voor wie hij zoals bovengenoemd pardoes de ban alsnog weet te breken.

"Een droomweekend"

"Mijn beste Formule 1-race ooit is echter niet een wedstrijd die ik voor een kleiner team afwerkte en waarin ik goed scoorde, maar mijn tweede GP-zege: de Australische Grand Prix van 2005. Alles kwam samen in dat weekend. Ik mocht mijn debuut maken voor het fabrieksteam van Renault en ik won direct." Fisichella had al langer in de smiezen dat de wagen hem goed lag. "Tijdens de wintertestweken had ik een geweldig gevoel. Ik wist direct dat we met deze wagen konden vechten voor de kampioenschappen en voelde me kiplekker op weg naar Australië. Dat weekend was als een droom: ik scoorde de poleposition, reed op de pitstopserie na elke ronde aan de leiding en won de race."

Het verloop van het raceweekend staat de Italiaan nog helder voor de geest. "Het was lastig, want het regende gedeeltelijk tijdens de kwalificatie. Voor mij was het perfect, want ik zat net aan de goede kant. Natuurlijk was het altijd goed om punten te scoren met een wagen die niet bijzonder sterk was", refereert Fisichella aan goede races in zijn tijd bij onder meer Benetton en Sauber, "maar dit was toch erg speciaal. Ik wist dat ik hiertoe in staat was en om het direct te laten zien op het moment dat ik een goede wagen had, betekende veel."

"Vertrouwen had ik altijd wel, maar nu kon ik het bevestigen voor de buitenwereld. Uiteindelijk was het een zeer vruchtbaar seizoen voor ons – we wonnen de constructeurstitel en Fernando ging aan de haal met het rijderskampioenschap."

Heeft de Grand Prix van Australië 2005 jou een betere coureur gemaakt?
"Dat denk ik niet – je moet altijd in jezelf geloven en je capaciteiten kunnen inschatten. Ik had altijd al een goed gevoel, dat veranderde niet door dat weekend."

Door: René Oudman


gerelateerd

Reacties

Meer nieuws

  1. donderdag 6 augustus 2020

  2. woensdag 5 augustus 2020