Analyse: Waarom Leclerc nog beter moet kwalificeren

Analyse: Waarom Leclerc nog beter moet kwalificeren

17 januari 2019 – Charles Leclerc kreeg tijdens zijn debuutjaar veelvuldig de handen op elkaar met puike kwalificaties en sterke races. De Monegask wil bij Ferrari meteen viervoudig wereldkampioen Sebastian Vettel het vuur aan de schenen leggen, al moet hij daarvoor wel een sterk wapen van de Duitser zien te beantwoorden: de kwalificatie. Motorsport.com analyseert op basis van de cijfers.



Sauber maakte in 2018 een grote stap: van de rode lantaarndrager werd het team een reguliere puntenfinisher. De equipe had in toptalent Leclerc bovendien een ideale vaandeldrager om het team nog verder vooruit te helpen. Het maakt dat de aanstaand Ferrari-debutant kan terugkijken op een goed eerste jaar in de koningsklasse, waarin hij ook meteen de meer ervaren Marcus Ericsson versloeg in het onderlinge kwalificatieduel. Een analyse van zijn kwalificatie-optredens toont aan dat hij al op hoog niveau opereert, maar dat hij nog wel enkele verbeterpunten heeft om Vettel op zaterdag het hoofd te kunnen bieden.


Presteren boven verwachting

Op basis van de 'supertime-methode' van Motorsport.com valt te concluderen dat Leclerc het vaak bovengemiddeld goed doet ten opzichte van de capaciteiten van zijn auto. Deze methode pakt van ieder team de snelste ronde van het weekend, ongeacht de coureur en ongeacht het moment, en vergelijkt deze tijd met de toptijden van andere teams. Met dit model kom je dichter bij de ware potentie van de auto, aangezien het over een heel weekend slechts één snelle ronde van één van beide coureurs vraagt en de foutmarge dus minimaliseert.

Op basis van deze supertime-berekening is Sauber qua absolute snelheid in 2018 gemiddeld het 7,4de team op de grid geweest, hetgeen op zaterdag de veertiende of vijftiende kwalificatiepositie zou impliceren. Als we vervolgens alle kwalificatie-uitslagen van Leclerc bij erbij pakken, finisht hij gemiddeld als 12,7de. Dit toont aan dat Leclerc structureel iets van twee plaatsten verder naar voren staat, dan dat op basis van de auto en diens snelheid te verwachten valt. Het is bovendien drie plaatsen beter dan Ericsson, die zich gemiddeld als 15,7de kwalificeerde en dus lichtelijk ondermaats presteerde.

Zelden de maximale ronde gereden

Deze cijfers laten zien dat Leclerc op hoog niveau kwalificeerde en zich als rookie snel aanpaste aan één van de lastige elementen van koningsklasse. Tegelijkertijd is er ook nog veel ruimte voor verbetering in zijn eerste jaar bij Ferrari. In 2018 scoorde Leclerc van de hele grid namelijk het slechtst als het op het benaderen van zijn theoretisch beste rondetijd aankomt. Deze theoretisch beste rondetijd bestaat uit alle snelste sectortijden - uit afzonderlijke ronden - bij elkaar opgeteld. Uit analyse blijkt dat Leclerc deze ideale ronde maar drie keer daadwerkelijk heeft weten te rijden en dat hij van de hele grid bovendien het op één na grootste gemiddelde verschil noteerde ten opzichte van het ideaalbeeld.

Deze statistieken laten zien dat Leclerc nog vele malen beter kan presteren op zaterdag, als hij zijn potentie bijeen weet te brengen in één rondje. Idealiter in Q3, want daar ligt volgens de Monegask nog een andere uitdaging. "Richting het einde van het seizoen kon ik vaker mijn ideale ronde rijden in Q3, maar halverwege het seizoen had ik het daar soms moeilijk mee. Aan die periode kun je ook zien dat ik mijn beste ronde vaak in Q2 reed en niet in Q3", zegt Leclerc tegenover Motorsport.com. De woorden van Leclerc komen overeen met de statistieken, aangezien hij daarin beter scoorde tijdens de zes afsluitende races. De Grands Prix in Mexico en Brazilië vormden de negatieve uitzonderingen daarop, met een tijdverlies van respectievelijk 0.248 en 0.237 van een seconde op de theoretisch haalbare rondetijd.

Alhoewel deze feiten misschien wat vergezocht overkomen - Leclerc werkte immers een indrukwekkend debuutjaar af - is het wel relevant voor aankomend seizoen. Leclerc mag dan plaatsnemen naast Sebastian Vettel, die in dergelijke statistieken steevast erg goed scoort. Zo reed de Duitser in maar liefst elf van de 21 kwalificaties van 2018 zijn theoretisch hoogst haalbare rondetijd. In de keren dat dit niet lukte, was het gat gemiddeld maar 0.025 seconde ten opzichte van het ideaalplaatje. Vettel kan met andere woorden erg goed het maximale uit zijn auto halen voor de kwalificatie en verschaft zichzelf daarmee vaak een voordeel voor de race. Mocht Leclerc de man uit Heppenheim echt het vuur aan de schenen willen leggen, is de kwalificatiepace optimaliseren nog een punt van aandacht. Of zoals het een getalenteerd sportman als Leclerc betaamt: het is voor een rookie al uitzonderlijk goed, maar kan nog altijd beter.

Met medewerking van Scott Mitchell

gerelateerd

Reacties

Meer nieuws

  1. maandag 22 april 2019

  2. zondag 21 april 2019

  3. zaterdag 20 april 2019

  4. vrijdag 19 april 2019

  5. donderdag 18 april 2019