7 rijders die een tweede kans verdienen in de Formule 1

7 rijders die een tweede kans verdienen in de Formule 1

18 augustus 2019 – De Formule 1 is een harde wereld waarin talenten vaak al snel worden afgeserveerd. Deze zeven rijders zouden we graag terug in de Formule 1 zien.



7. Kamui Kobayashi

Kamui Kobayashi is al heel zijn carrière verbonden aan Toyota en zou bij de constructeur een Formule 1-zitje hebben gekregen alvorens de Japanners na het seizoen 2009 besloten de sport te verlaten. Kobayashi kwam terecht bij Sauber en ontpopte zich daar tot een van de beste Japanners uit de Formule 1-historie. Zijn hoogtepunt in vier seizoenen tijd was een prachtig podium voor eigen fans in 2012 in Suzuka. Tegen het einde van dat seizoen zat Sauber echter in financieel moeilijk vaarwater. De centen van Kobayashi wogen niet op tegen de Mexicaanse steun voor Esteban Gutierrez, die zijn zitje overnam. Kobayashi verscheen in 2014 nog aan de start met Caterham, maar daar was geen eer te behalen.

Hij keerde terug naar Toyota in het LMP1-team en is met de huidige TS050 hybride doorgaans de allersnelste rijder van het programma. In Le Mans finishte hij drie keer als tweede. De 32-jarige Kobayashi zit met zijn hoofd wellicht meer bij een zege in de etmaalrace dan bij een tweede terugkeer in de F1.

6. Felipe Nasr

De Braziliaan Felipe Nasr is misschien een verrassende verschijning in dit lijstje. In twee seizoenen naast Marcus Ericsson liet Nasr een goede, maar nu ook weer geen onuitwisbare indruk achter. Nasr bewees in de opstapklassen echter zijn talent door Kevin Magnussen te verslaan in de strijd voor de Britse F3-titel en na zijn korte F1-stint versterkte hij zijn reputatie door in het Amerikaanse IMSA-kampioenschap meteen de titel te pakken in de Daytona Prototype van Action Express Racing. In een line-up met Filipe Albuquerque en Eric Curran was Nasr de absolute uitblinker met enkele fenomenale prestaties. Door het team wordt hij geprezen om zijn technische bagage.

Een terugkeer naar de Formule 1 lijkt voor de 26-jarige Nasr weinig waarschijnlijk, maar de Braziliaan ligt wel bij Zak Brown in de weegschaal voor een zitje bij het IndyCar-team Arrow McLaren Racing SP.

5. Jean-Eric Vergne

Het lijkt wel een eeuwigheid geleden dat Jean-Eric Vergne als een komeet de F1 binnenkwam na een titel in de Britse F3 en goede resultaten in de Formule Renault 3.5. Ook Vergne was een van de vele producten van de Red Bull-fabriek in de tijd dat het juniorenprogramma nog met vaste regelmaat sterke rijders afleverde. Vergne kreeg drie jaar de tijd om zich te ontwikkelen bij Toro Rosso en deed het verdienstelijk. Toen Red Bull eind 2014 echter een vervanger nodig had voor Sebastian Vettel viel de keuze op zijn teamgenoot Daniil Kvyat. Vergne werd meteen bij het grofvuil gezet, want ondertussen kwamen Max Verstappen en Carlos Sainz eraan.

Vergne zocht zijn toevlucht in de elektrische Formule E, waarin hij onlangs voor het tweede seizoen op rij kampioen werd. In zijn Formule 1-jaren sleepte Vergne een arrogante reputatie met zich mee, we zijn benieuwd naar wat een meer volwassen JEV in de Formule 1 zou kunnen doen. Bovendien is de Fransman nog altijd maar 29 jaar.

4. Sébastien Buemi

Wat we bij Vergne schreven is eigenlijk ook van toepassing op Sébastien Buemi. De Zwitser kreeg op jonge leeftijd ook drie jaar om te rijpen bij Toro Rosso, maar moest daarna plots weg. Bij het hoofdteam van Red Bull was geen plaats en bij STR werd hij in 2012 uitgerekend door Vergne (en Daniel Ricciardo) vervangen. Buemi vond snel onderdak bij het Toyota LMP1-team in het World Endurance Championship en veroverde met de Japanse constructeur de wereldtitel en uiteindelijk ook twee keer de 24 uur van Le Mans. Ondertussen nam hij er ook een programma in de Formule E bij, waarin hij in het eerste jaar tweede werd en in de tweede jaargang de titel meegraaide.

De 30-jarige Buemi is nog steeds verbonden met Red Bull als test- en reserverijder en heeft ervaring met de huidige generatie F1-wagens.

3. Esteban Ocon

Over Esteban Ocon is al heel wat gezegd en geschreven. De Franse Mercedes-protegé mocht ervaring opdoen bij Force India, maar viel daarna buiten de boot door de komst van Lance Stroll en de overstap van Daniel Ricciardo naar Renault. Van de rijders in dit lijstje heeft de boomlange F3- en GP3-kampioen de grootste kans om terug te keren in de Formule 1. Voor 2020 ligt hij bij Mercedes in de weegschaal met Valtteri Bottas. Als beschermheer Toto Wolff hem geen zitje weet te geven, dan is Ocon een vrij man en kan hij mogelijk bij andere teams terecht.

2. Alexander Rossi

Er zijn nog maar weinig Amerikanen die de plas oversteken om het in Europa te gaan proberen. Van de huidige IndyCar-rijders waren Josef Newgarden, Conor Daly en Alexander Rossi de meest getalenteerde namen die het ook in de GP3 en GP2 waar probeerden te maken. Van die drie kwam Rossi het verste. Na een testrol bij Caterham mocht de man uit Californië in de tweede seizoenshelft van 2015 vijf keer aan de start verschijnen bij Manor Marussia. In bijzonder matig materiaal was een twaalfde plaats in eigen land een verdienstelijk resultaat, maar na twee jaar op de reservebank bij een team dat richting faillissement ging, snapte Rossi dat hij beter iets anders kon gaan doen. Rossi aanvaardde een aanbod van Michael Andretti om in de IndyCar te gaan rijden en stuntte in 2016 meteen door als rookie de Indy 500 te winnen.

Rossi ontwikkelde zich tot een verschroeiend snelle en regelmatige rijder. Anno 2019 is hij in Amerika hét mannetje en is hij een van de favorieten voor de titel. Deze Rossi zou ook in de Formule 1 kunnen schitteren, maar de kans is erg klein dat het er ooit nog van komt. Voor een middenmoter zou hij nooit zijn goed betaalde en competitieve Andretti-zitje opgeven en de topteams kijken niet naar Amerika.

1. Stoffel Vandoorne

Stoffel Vandoorne kwam in 2016 met enorme adelbrieven de Formule 1 binnen. Hij reed in de opstapklassen alles aan flarden, met een dominante titel in de GP2 als toppunt. Bij zijn debuut in de Grand Prix van Bahrein versloeg Vandoorne meteen teamgenoot Jenson Button en pakte hij een punt. Toen hij vanaf 2017 de Britse wereldkampioen mocht vervangen werd er veel van de West-Vlaming verwacht, maar twee seizoenen later was het al over voor Vandoorne. In twee jaar naast Fernando Alonso liet Vandoorne vooral in het eerste jaar af en toe mooie dingen zien, maar in de slabakkende McLaren-Honda viel er weinig eer te behalen en bovendien leek Vandoorne ook op politiek vlak het kind van de rekening te gaan worden.

Tijdens het seizoen 2018 werd al snel duidelijk dat Vandoorne geen prioriteit was binnen het team. Voor 2019 werden Carlos Sainz en Lando Norris binnengehaald. Zij doen het allebei uitstekend in een sterk verbeterde auto, maar de meeste waarnemers zijn het erover eens dat Vandoorne dat net zo goed had gekund.

gerelateerd

Reacties

Meer nieuws

  1. zondag 15 september 2019

  2. zaterdag 14 september 2019