Dixon troeft Montoya in extremis af voor IndyCar-titel

Dixon troeft Montoya in extremis af voor IndyCar-titel

31 augustus 2015 – Tegen vele verwachtingen in heeft Scott Dixon zijn vierde IndyCar-kampioenschap gewonnen. Na een voortreffelijke race, die hem van een negende startplaats naar een onbedreigde zege bracht, kon de 35-jarige underdog een vierde titel bijschrijven. Met dank aan de dubbele punten die er werden uitgedeeld op de Sonoma Raceway komt het totaal van de Nieuw-Zeelander na zijn winst op 556 punten, evenzoveel als Juan Pablo Montoya, die het gehele jaar bovenaan stond in de strijd om de titel. Dixon mag echter de Astor Cup mee naar huis nemen omwille van het feit dat hij meer zeges kan overleggen dan zijn rivaal. De Colombiaan, die een veelbewogen wedstrijd kende, kwam met een zesde finishplaats nét tekort om zestien jaar na zijn CART-kampioenschap weer een titel in de Amerikaanse openwheel-racerij te boeken.



De ontknoping van de titelstrijd was er eentje van te smullen. In het Californische Sonoma, dat onder de rook van San Francisco ligt, was het Montoya die de beste papieren had om kampioen te worden. De Penske-rijder ging voor aanvang van het laatste raceweekend met 500 punten ruim aan de leiding voor Graham Rahal, die tegen een achterstand van 34 punten aan keek. Met Dixon (-47) en Will Power (-61) hield eigenlijk niemand rekening, alhoewel de polepositie van de Australiër, goed voor een bonuspunt, er nog aan deed denken hoe belangrijk de extra punten zouden kunnen zijn. In de race zelf was het de teamgenoot van Montoya die in de beginfase aan de leiding ging. De 85 ronden tellende race was aanvankelijk vrij tam, iets wat we wel vaker zagen in dit voorbije IndyCar-seizoen. Na de eerste neutralisatie sloeg het wedstrijdbeeld volledig om. Het stilvallen van Luca Filippi zorgde niet alleen voor een gele vlag, maar ook voor veel verschillende strategieën.

Power had wederom het geluk niet aan zijn zijde. De kampioen van 2014 werd bij de eerste herstart in de rondte getikt door nota bene teammaat Montoya. Beiden moesten na een bezoek aan de pits achteraan aansluiten. Toen alle coureurs die voor een off-sequence-strategie hadden gekozen de pits binnenkwamen, bleek het team van Chip Ganassi spekkoper. Dixon kwam aan de leiding en zag zijn titelkansen levensgroot worden, met Montoya op een dramatische dertiende positie. Rahal kon niets anders dan aanklampen; de bij tijd en wijle zo sterk presterende Amerikaan was niet in staat om zijn stempel op de seizoensafsluiter te drukken. Tony Kanaan, dit jaar behoorlijk in de schaduw gezet door Dixon, reed eindelijk weer eens mee voor de knikkers en toonde zich de ideale buffer voor zijn ploegmaat. Vooral de inhaalactie op James Jakes was er een om door een ringetje te halen.

Kanaan zorgde voor wat uiteindelijk de move van het kampioenschap kan zijn geweest: met veel bluf wurmde hij zich voorbij aan Montoya, om daarna door te stomen naar een vierde stek aan de meet. Newgarden, die met 87 punten een wel heel kleine kans had op het kampioenschap, zag een mooie tweede plaats letterlijk in rook opgaan toen zijn CFH-bolide vlamvatte bij een onderhoud in de pitstraat. Montoya kreeg een nieuwe klap te verwerken toen Jakes crashte. Net voor de klap van de Schmidt Peterson-coureur, die een nieuwe neutralisatie bracht, was de 39-jarige net gestopt voor brandstof en nieuw rubber. Na de herstart kwam het geloof voor de tweevoudig Indy 500-winnaar weer terug na een samenkomen van Carlos Munoz met Jack Hawksworth, waardoor de oud-F1-coureur twee plaatsen steeg.

In een werkelijk zinderende slotfase wist Montoya zich steeds verder op te werken, wat hem door het wegvallen van Sebastien Bourdais op een zesde plek bracht. P6 zou echter niet genoeg zijn: met de 56 punten die hij daardoor verdiende, kwam de Colombiaan gelijk in stand met Dixon. En waar Montoya dit jaar twee zeges boekte (St. Petersburg, Indianapolis), won de Ganassi-coureur drie maal (naast vandaag op Sonoma ook in Long Beach en op de Texas Motor Speedway). Dixon reed als eerste onder de finishvlag door en stelde zo zijn vierde kampioenschap en de honderdste racewinst van het team van Ganassi veilig. Achter de foutloze Nieuw-Zeelander finishte Ryan Hunter-Reay weer op het podium, de Andretti-rijder werd tweede voor de Ganassi-wagens van Charlie Kimball en Kanaan. Ryan Briscoe werd de horde waarop Montoya zich stukbeet. De Australiër, die voor dit seizoen geen stoeltje had kunnen bemachtigen, eindigde vlak voor de CART-kampioen van 1999 en versperde hem zo de weg naar een nieuw succes.

Zodoende is Dixon, de man waar bijna niemand rekening mee hield, de IndyCar-kampioen van 2015 geworden. Hij schaart zich met zijn vierde titel bij onder andere oud-teamgenoot Dario Franchitti in de lijst van de 'all-time greatest' van de IndyCar-historie. Waar Montoya in het laatste jaar van het vorige millennium de Schot op een 'win-breakdown' nog versloeg, verliest hij zestien jaar later op dezelfde manier een voor zeker gewaand kampioenschap.

gerelateerd

Reacties

Meer nieuws

  1. donderdag 9 april 2020

  2. woensdag 8 april 2020

  3. dinsdag 7 april 2020