Analyse: Vijf conclusies na de MotoGP Grand Prix van Amerika

Analyse: Vijf conclusies na de MotoGP Grand Prix van Amerika

15 april 2019 – De derde race van het MotoGP-seizoen 2019 is met recht een spektakelstuk te noemen. Alles wat een raceliefhebber zich kan wensen, zat erin: chaos bij de – valse – start, een crash van de torenhoog favoriet, winstkansen voor de grootste publiekslieveling en uiteindelijk een frisse, nieuwe winnaar. Motorsport.com analyseert de Grand Prix van Amerika in vijf conclusies.



MotoGP schittert in jubileumweekend F1

De voornaamste conclusie moet haast wel luiden dat de MotoGP weer leverde. Waar de Formule 1 alle headlines hoopte te stelen met een fraaie jubileumrace, zat het echte spektakel afgelopen weekend bij de tweewielers. De strijd op het Circuit of the Americas was in bijna alles een tegenpool van de Formule 1-race. Waar koningsklasse van de autosport weinig meer dan een optocht met grote onderlinge verschillen serveerde, was de MotoGP-strijd in alle opzichten anders.

Aan spektakel en spanning – zelfs voor de overwinning – geen gebrek. Toegegeven, zonder de val van Marc Marquez was dit laatste niet het geval geweest, maar dat doet weinig af aan de verdere constatering. De MotoGP is namelijk al langer op de goede weg met veel spanning en een aardig gelijkwaardig speelveld. Nederlandse liefhebbers hoeven voor de bevestiging hiervan niet eens ver van huis te kijken. Denk bijvoorbeeld nog maar even terug aan de meest recente TT van Assen. De race in Austin was met andere woorden vooral een bevestiging van dit fraaie beeld.

Rins en Suzuki krijgen loon naar werken

Van dat 'meer gelijke speelveld' zijn Alex Rins en Suzuki eigenlijk de absolute schoolvoorbeelden. De MotoGP slaagt er namelijk in, mede door het succesvol toegepaste concessiesysteem, om meerdere merken te laten ruiken aan succes en zo voldoende perspectief te bieden. Dit succes bestond voor Suzuki lange tijd uit een podiumklassering, maar COTA veranderde alles. Rins en Suzuki zorgden voor een daverende verrassing door de hoogste trede van het podium te beklimmen. Toch zouden we de Spanjaard en zijn Japanse werkgever gruwelijk tekort doen als we deze uitkomst enkel aan de staat van het kampioenschap toeschrijven.

Het is namelijk veel meer dan dat. Loon naar werken om precies te zijn. Zowel Suzuki als Rins ontwikkelt zich al lange tijd op lovenswaardige wijze. Suzuki nestelt zich met een competitieve machine steeds meer tussen de topmerken en Rins ontpopt zich individueel tot één van de meest veelbelovende talenten van de koningsklasse. Bovendien is hij traditioneel sterk op COTA, getuige zijn eerdere zeges in de Moto2 en Moto3. Natuurlijk is de MotoGP nog altijd andere koek, maar het geeft wel aan dat zijn triomf niet helemaal uit de lucht komt vallen. Een verrassing is deze winst zeker, maar deze gedenkwaardige dag zal nog bepaald niet Rins' laatste zegetocht zijn geweest.

Rossi imponeert, maar laat unieke kans liggen

De laatste zegetocht van Valentino Rossi vond plaats op Drentse bodem. We moeten terug naar de TT van 2017 voor zijn laatste overwinning. Deze statistiek kan duiden op een coureur die op z'n retour is, maar in Texas bleek niets minder waar. Rossi was nog messcherp en bevestigde op de goede weg te zijn. Waar Argentinië de wederopstanding was, kwam hij afgelopen weekend met de bevestiging: Rossi is helemaal terug op de voorposten en kan een wellicht zelfs een fraaie rol spelen in de titelstrijd.

Hoe mooi dit allemaal ook klinkt, er is ook een keerzijde van het verhaal: Il Dottore kreeg in Austin namelijk een uitgelezen kans gepresenteerd om eindelijk weer eens te winnen. Want zeg nou eerlijk: wanneer zijn met Marquez en Dovizioso zijn grootste concurrenten allebei uitgeschakeld voor winst? Rossi was van die plaaggeesten verlost, maar botste toen alsnog op een betere opponent. Veel viel de geslepen Italiaan daarbij overigens niet te verwijten, of het moet al zijn ene remfoutje zijn geweest. Daarom moet Rossi al met al maar gewoon tevreden zijn. Er rest op zo'n moment niets anders dan respect tonen voor de glorieuze winnaar, hetgeen de Yamaha-coureur ook op fraaie wijze deed. Het is de reactie van een groot kampioen.

COTA-koning Marquez toch menselijk in Texas

Marc Marquez mag met zijn staat van dienst ook alvast de boeken in als 'groot kampioen'. Dat geldt zeker voor zijn 'track record' op het Circuit of the Americas. De regerend wereldkampioen won zes maal in zes deelnames en begon derhalve als torenhoog favoriet aan de editie van 2019. Alhoewel alles op vrijdag en zaterdag crescendo verliep, kon zijn ongeslagen status op zondag niet vasthouden.

Een knullige fout was daar debet aan. Marquez gaf daarmee een zeker lijkende overwinning uit handen. Een slordige twintig minuten daarvoor had hij namelijk nog soeverein kopstart genomen, om vervolgens langzaam aan de horizon te verdwijnen. Met 3,6 seconden aan voorsprong kon hij de aard van het beestje echter niet onderdrukken. Marquez wilde teveel en moest dit bekopen met een kostbare schuiver. Voor de titelstrijd hoeft dit geen gevolgen te hebben, maar het maakt één ding wel duidelijk: op COTA is zelfs Marquez maar gewoon een mens. En die maken nou eenmaal fouten.

Parel van de kalender moet veranderen

Het was op het Circuit of the Americas overigens ook niet zo moeilijk om fouten te maken. Volgers kregen veel valpartijen – en nog veel meer bijna valpartijen – voorgeschoteld. Dit had alles te maken met de extreem hobbelige ondergrond. Waar coureurs de afgelopen jaren al steen en been klaagden en het circuit beterschap beloofde, is de situatie na verloop van tijd alleen maar erger geworden. Vriend en vijand was het erover eens: COTA is op deze manier niet MotoGP-waardig.

Waar Aleix Espargaro zeer uitgesproken was, zeiden anderen een soort motorcross-stijl te hanteren. Al deze woorden maken duidelijk dat de Texaanse organisatie aan de bak moet om de koningsklasse te behouden. Desalniettemin is er ook hoop en dat schuilt vooral in het gezamenlijke belang: COTA wil de MotoGP en de MotoGP wil – het verbeterde – COTA. Het circuit is met diens hoogteverschillen, veelzijdigheid en flow namelijk een unieke baan op de kalender. Een parel die eigenlijk niet verloren mag gaan. Afgelopen zondag werd duidelijk waarom.

gerelateerd

Reacties

Meer nieuws

  1. vrijdag 15 november 2019

  2. donderdag 14 november 2019

  3. woensdag 13 november 2019